De SP campagne Huur te duur heeft onlangs een bijeenkomst gehouden in woerden.

De huidige situatie werd beschreven en een plan is opgezet om de mensen te betrekken met de situatie.

Het komt hier op neer.

De huurder was vroeger een normaal en gerespecteerd onderdeel van de maatschappij, meer dan 50% van de bevolking huurde, en de sociale woningbouw was gericht op deze huurder. De behoefte van huurders om comfortabel te kunnen leven werd zoveel mogelijk gerespecteerd.

Sinds de 50er jaren is de bouw van sociale huurwoningen gedaald. Deze daling heeft zich tot op heden steeds verder doorgezet.

Onder premier Kok trok de overheid zich in 1995 terug van wooncorporaties en gaf ze hen vrij spel om te doen en laten wat zij wilden.

Gevolg:

• Corporaties gingen marktgericht verhuren.
• 556.000 betaalbare woningen werden gesloopt er kwamen koopwoningen voor terug.
• Het respect voor de huurder verdwijnt.
• Huren word als niet belangrijk beschouwd in de maatschappij en huurders krijgen een 2^e rang status.
• Huurders worden niet meer met respect behandeld .

Als huurder is het inmiddels normaal dat de huur een van de grootste zorgen in het leven is, waardoor het leven steeds uitzichtlozer wordt.  Men komt in situaties terecht waarbij men in een verdoemhoekje van de maatschappij word gedrukt, gelijk aan de behandeling van lagere klassen in de middeleeuwen.

De verhuurderheffing:

De overheid heeft vorig jaar de verhuurderheffing ingevoerd; door deze heffing moeten de corporaties een extra belasting betalen aan het Rijk. Deze kosten worden op de huur verhaald met desastreuze gevolgen.

Er ontstaat een uiterst onzekere leefsituatie voor huurders en ze voelen zich machteloos.

Vijftig procent van de huurders hebben problemen met het betalen van de huur, 1 op de 30 huurders heeft een enorme betalingsachterstand. Veel van deze huurders worden uit hun huis gezet. Er is tegenwoordig een gemiddelde van 19 huisuitzettingen per dag in Nederland waarvan 16 vanwege huurachterstand. Dan zijn er nog niets eens de ontruimingen van hypotheekbanken en uitzettingen van particuliere verhuurders meegerekend. Het getal zou dus makkelijk verdubbeld mogen worden.

Mensen komen in situaties terecht waarbij zij weer bij hun ouders moeten gaan wonen of niet weg kunnen bij de ouders. Mensen durven niet weg uit hun woning uit angst voor financieel tegenslag. Een hogere huur is een zekerheid als men gaat verhuizen. Daarnaast is een wachttijd van 9 tot 12 jaar niet bepaald hoopgevend voor mensen die plannen willen maken.

Men gaat inwonen bij anderen en mensen gaan onderverhuren. Omdat de woningnood zo hoog is worden kamers snel voor iedere prijs aangenomen.  En er valt veel te verdienen.

Huisjesmelkers geven mensen de kans om zonder exorbitante wachtlijsten te huren, maar veel van deze (voornamelijk) jongeren kunnen zo op straat gezet worden als de (absurd hoge) huur niet betaald kan worden. Omdat de regering aan werkgevers versoepelde ontslagrechten voor jongere werknemers heeft verleend en er geen goeie contracten voor deze jongeren zijn, komen er steeds meer vooral jongere daklozen bij.

 

De flexibiliteit verdwijnt uit de hele maatschappij:

Omdat er alleen koopwoningen zijn, ontstaat er een tweedeling. Mensen die net iets minder hebben kunnen niet kopen, maar ze kunnen ook niet gerust huren omdat men vaak niet kan kiezen voor goedkoper. Het gevolg is dat veel mensen vast komen te zitten. Aan de andere kant zit je als huurder met een laag inkomen ook vastgenageld omdat er niets anders beschikbaar is om het leven financieel makkelijker  te maken. Het gevolg is dat er een grote rijkere klasse zonder financiële problemen de koopwoningen bezit en een grote klasse ontstaat met steeds minder vermogen, die alleen maar in veels te dure sociale en vrije sector huur en koop woningen kunnen blijven zitten, waardoor de financiën steeds slechter gaan. De prijzen zorgen ervoor dat de middenklassen verdwijnen. Mensen kunnen niet bouwen op de toekomst. Vooral aangezien er nu zoveel onzekere arbeidscontracten worden gefabriceerd durft men niet de stap te nemen om een huis te kopen of van de sociale sector naar vrije sector over te stappen. Men weet namelijk niet of de huur of de hypotheek over een maand wel betaald kan worden. Daarnaast is het ook zo dat mensen die willen kopen vaak net geen hypotheek kunnen krijgen waardoor het onmogelijk is om uit de huur te stappen.

Veel mensen willen emigreren omdat in het buitenland de huur en koop prijzen drastisch lager zijn. En het werk precies hetzelfde is. Het werkeloosheidsniveau en de  arbeidscultuur zijn in Nederland precies hetzelfde aan het worden als in andere Europese landen of zelfs de VS. Dus waarom onnodig meer betalen en je leven lang vast zitten in een land met woning tekort?

Mensen hebben het gevoel dat ze er niet meer bij horen, maar enkel en alleen bestaan om geld te genereren voor de corporaties. Het vertrouwen in de wooncorporaties is dan ook ver te zoeken.

De woningbouw. Is niet meer sociaal te noemen.

Dit soort situaties halen de motivatie en de zekerheid uit de gehele maatschappij.

Als dit zo doorgaat zal de sociale volkshuisvesting terug gaan naar de tijd van de 17e eeuw en de maatschappij nog meer worden opgesplitst in arm en rijk.

Er wordt door diverse media en politieke bronnen een hetze gehouden tegen mede huurders die de oorzaak zouden zijn van het woning tekort, zoals scheefhuurders, asielzoekers of buitenlanders, maar er word dan niet stil gestaan bij het feit dat ouderen nu geen andere optie meer hebben dan blijven huren, dat er geen huurwoningen worden gebouwd en dat mensen die de basis van onze samenleving vormen, worden uitgezogen. Dit gebeurt ook op andere gebieden zoals werk, contracten en in de zorg. Alles draagt bij aan een uiterst onzekere toekomst en uiterst onzeker wonen.

Alles wat opgebouwd was, wordt afgebroken. Dit moet stoppen, er moet een halt komen op het “vernederen” van mensen door ze in een hoek te drijven en ze op te zadelen met lasten die zij niet kunnen dragen. Mensen worden niet door hun eigen schuld in een situatie gebracht waarbij ze al hun geld kwijt zijn aan de huur waardoor ze geen geld meer overhouden en vaak in de financiële knoop terecht komen ondanks dat ze hun uiterste best hebben gedaan om met hard werken en zuinig te leven het hoofd boven water te houden.

Dat is niet eerlijk.

Woningcorporaties zien ook steeds meer dat het fout gaat.

Zij zien ook een stijging in het aantal huisuitzettingen en het aantal huurders met grote financiële problemen.

Corporaties proberen dingen te bedenken om de situatie iets te verbeteren, maar beweren geen geld te hebben om het groots aan te pakken.

De corporaties zijn bezig met bezuinigen op bestuur, kantoorpanden en andere uitgaven, maar zien geen andere mogelijkheid dan ook de huren te verhogen. Om mensen met lagere inkomens tegemoet te komen, worden er landelijk wel kleine voordelen gegeven zoals slechts 1 % huurverhoging voor lage inkomens, maar als gevolg daarvan krijgen hogere inkomens een hoger percentage huurverhoging. En laten we nou eerlijk zijn, wat voor impact heeft dit voor de huurders? Geen enkele want de huur blijft te duur. Ook zijn er bij diverse corporaties plannen om betaalbare huurwoningen te bouwen speciaal voor lage inkomens, maar daarentegen worden massaal huurwoningen verkocht! Op deze manier is er steeds minder keuze aan goede huurwoningen en worden lagere klassen in een armenhoekje gedreven met woningen van steeds mindere kwaliteit. Een bijverschijnsel van woningen voor lage inkomens zijn arme wijken. Dit soort taferelen moeten we juist vermijden.

Aan de andere kant is er dus ook totaal niet geïnvesteerd in betaalbare, normale, kwalitatief goede huurwoningen, laat staan dat er genoeg van (zullen) zijn.

Diverse wooncorporaties die zien dat het fout gaat, vinden ook dat er actie moet worden ondernomen. Volgens hen kan er niets veranderen totdat er vanuit de overheid word ingegrepen en corporaties de mogelijkheid krijgen de huren te verlagen.

Actievoeren:

Directeuren van wooncorporaties vinden dat de empathie met het woonbelang van mensen weer terug komt.

We moeten de overheid duidelijk maken dat de huurders slachtoffer zijn van de heffingen en belastingen op wooncorporaties. Daarnaast begint het herstellen van de situatie met het stoppen van huurverhogingen. In feite verandert er niets tot de huren weer gaan dalen.

Woningcorporaties moeten weer terug naar de kerntaak. Het uitzuigen van de huurders moet stoppen. Maar dat kan alleen als de overheid haar beleid verandert. Momenteel hebben de verschillende huurderklassen veel onbegrip voor elkaar. Mensen met lage inkomens krijgen bijvoorbeeld 1 % huurverhoging en mensen met iets hogere inkomens 5%. Op deze manier worden de klassen tegen elkaar uitgespeeld. Mensen met lagere inkomens krijgen subsidie. Daarom denken veel mensen dat daar geen financiële problemen aanwezig zijn, althans niet zo erg als bij mensen met hoge inkomens. Dat is een grote illusie die we moeten doorbreken. Mensen met minimuminkomens hebben net zo een hoge als niet een hogere financiële druk als mensen met hogere inkomens. De subsidie stijgt maar met een bepaald percentage, waardoor mensen met minimuminkomens steeds duurder uit zijn. Als we daarbij in beschouwing nemen dat mensen met minimum inkomens de huur sowieso maar net kunnen betalen is dat een extra nekslag . We moeten de mensen met elkaar verbinden en aantonen dat bewoners van sociale huur woningen en vrije sector huur woningen met elkaar verbonden zijn. We moeten aantonen dat we allen in het zelfde schuitje zitten. We zitten allemaal vast!

Wat gaan we doen?

• We gaan mobiliseren.
• Landelijk en lokaal bijeenkomsten organiseren.
• De SP wil toenadering zoeken bij bazen van wooncorporaties.
• We gaan elkaar steunen en samenwerking van derden zoeken.
• We gaan mensen voorlichten en onze eisen bekend maken.
• We moeten inspelen op signalen van misstanden en deze naar buiten brengen zodat meer mensen weten wat er fout gaat.
• Ontevredenheden in kaart brengen.
• Eventueel gemeentes betrekken.

Er komen dus landelijk nog meer van dit soort bijeenkomsten waarbij we mensen gaan oproepen om deel te nemen aan de campagne Huur te Duur.

Ons primaire doel is om de overheid te dwingen ervoor te zorgen dat het voor woningcorporaties mogelijk wordt gemaakt om de huren te verlagen.

We willen uiteindelijk demonstraties, een petitie, of andere acties organiseren om ons punt over te brengen bij de Tweede Kamer.

Mensen kunnen zich aanmelden, er komt een website. Er wordt door de organisatie contact opgenomen met iedereen die zich beschikbaar stelt om zijn steentje bij te dragen.

Natuurlijk kan iedereen zich aanmelden voor de campagne Huur te Duur!

Mail ons, meld je aan!

Laten we samen een vuist maken voor sociale en betaalbare huren!: [email protected]

Naam en contactgegevens onder vermelding van Huur te Duur!